PROLEGOMENA.

5

ipfum quoque vim quandatn quafi «%. compreffio-liem poftulat. Ibi porro recentis chyli particulaeconteruntur, ita ut globofie tandem liant, ac ani-malein induant naturam: qua: omnia ulteriusperficiuntur aftione expirationis, pulmone nem-pe fe corrugante, atque collis collabentibuspretio.

Adeo ut hoc viteus prxcipuum fanguificatio*nis organum seftiinari debeat: non mirum ideo11, qui infirmitate pulmonum laborant, cache-Bici fiant & hydropici, nec fi, qui corruptuminfpirant aerem, morbidi.

Comminutio hxc & attritus, ac ipfius chylifanguificatio (fit venia verbo) in pulmonibus funtomnino neceffitria ad ufus natura:, cum ad nu-tritionem, tum ad motum musculorum; quianeutrum horum perfici videmus ab ullo (angui-ne, nili pokquam pulmones tranaverit: hocenim notandum eft ab arteriis coronariis, ad ulti-mos usque ramos aorta ; ad hunc finem an imal -cula quxdam spiracula habent pulmonalia a ca-pite ad Caudam usque.

Secundo. Aer non solum ab effluviis noxiispurus eflfe debet, fed & jufla: insuper gravitatis& elafticitcitis , ut pulmones diilendat fatis ; nectamen enormis, ne nos opprimat. Utcunqueenim gravem valde, vel levem, atmofpharamcommode fatis ferant robuftiores; montesve in-colant? imasve valles integri: non ita tamen in-firmi, quibus harum rerum paulo curiofior de-betur xftimatio. In medicina utique faciendavides & quibus horeas, mercurium in harometroattollens, officit maxime; vides & quos, cummercurio , deprimit humidus aufer. Sed de hisinfra; hic folum obiter notans altiores habita-tiones illis eligendas effe, his humiliores, extera

A 3 fi