C. PLINII SECUNDI

17 o

aeris ac plumbi metalla fodientes : gemmas etiam &quofdam parvidos quaerimus lapides, fcrobibus inprofundum adis. Vifcera ejus extrahimus, ut digitogeftetur gemma, quam petimus. Quot manus atte-runtur , ut unus niteat articulus ! Si ulli e flent inferi,jam profedo illos avaritiae atque luxuriae cuniculirefodiffent. Et miramur fi eadem ad noxam genuitaliqua! Ferae enim, credo, cuftodiunt illam, ar-centque facrilegas manus. Non inter ferpentes fodi-mus , & venas auri tradamus cum veneni radici-bus ? Placatiore tamen Dea ob hoc, quod omneshi opulentiae exitus ad fcelera , caedefque &c bebIa tendunt : quamque fanguine noflro irrigamus,infepultis oflibus tegimus. Quibus tamen, velutexprobrato furore, tandem ipfa fe obducit, & fce-lera quoque mortalium occultat. Inter crimina in-grati animi & hoc duxerim, quod naturam ejus ig-noramus.

LXIV. Eff autem figura prima, de qua confen-fus judicat. Orbem certe dicimus terrae, globum-que verticibus includi fatemur. Neque enim abfo-luti orbis eft forma, in tanta montium excelfitate,tanta camporum planitie : fed cujus amplexus , ficapita linearum comprehendantur ambitu, figuramabfoluti orbis efficiat: id quod ipfa rerum naturaecogit ratio, non eifdem caufis , quas attulimus incaelo. Namque in illo cava in fe convexitas vergit ,& cardini fuo, hoc efl, terrae, undique incumbit.Haec, ut folida atque conferta, affurgit, intumef-centi fimilis, extraque protenditur. Mundus in cen-trum vergit: at terra exit a centro, immenfum ejus .

1