4.6 Marcelli Malpighii
tur enim in enunciatione bis verbo , quasi, ita ut per quamdam fimilitudinem heparglandulam appellet.
Rudus idem fatetur, (e hoc in solo suillo hepate cocto , & non in aliis jecoribusobservasse; & olim Joannes Rtolanus, licet vidisset hepar suillum coctum friabile ,sustinuit tamen humanum hepar, sicut & bubulum, continuum esse, & postremoillud rectum est, Dominum Wepferum crassam divisionem in lobulos parvos attigissein sue, non vero existentiam glandularum minimarum, seu loculorum ; nam detectiilli lobuli quadrangulares coagmententur minimis glandulis, in quas desinunt extre-mitates pori biliarii, & vasa sanguinea, haecque solo microscopio distincte attinguntur,hisque ut veris glandulis constituitur hepatis compages, de quibus verbum quidemnon habet, cum ea attingere nequiverit, cum microscopio non usus sit, ut conjectarelicet. Hinc nil mirum , si Pratclariffimus Vir ^facobus Hernicus Pauli plures rescrip-serit instantias. Illud addam, me certo paucis ab hinc annis Domini Wepferi episto-lam primo vidisse , quae Argentorati typisedita est eo tempore, quo i nSictlia morans,haec de viscerum structura indagabam.
Hepatis officium ades controversum hoc saeculo fuit, ut plures circa hoc viscus,quäm in reliquarum partium indagine subortae sint contentiones. Sanguificatioenim ipsi antiquitus assignata primo flre obliterata est, mox paucorum opera revixit.Illud tamen perpetuum fuit, & sensibus ipsis obvium , bilis scilicet in eodem mani-festatio, quae varie exposita est; antiquiores namque tanquam excrementum, sangui-ficationem subsequens, novissimi vero tamquam quid a Natura primario intentum, &ab hepatis structura manifestatum evulgarunt. Bilis igitur separationem ex detectaglandulosa natura in hepate non infceliciter deducere conatus sum infirmata famigera-tissimi Francifcj de le Boe Syluti sententia statuentis in vesica fellea separatam bilem injecore misceri.
Hanc positionem D. d//»«r in disquisitionibus anatomicis confutaturus, his exorditur.Visceris dignitatem deprimere conatafuni nonnullorum ingenia , & hepar quod thesaurum vitaanimalibus praparat , in unam jep <randa bdis fervttmem rapere tentant. Futilis sanequerela, qua, ignoratagermana corporis oeconomia, praecipuum Naturae opificium, bilisscilicet separatio, servitutis nota vilescit. Pluribus deinde tumultuarie tentat assertamhepatis sanguificationem promovere , aliaque a me & ä neoterici prolata infi-mare.Aii®objectio- Hujus praecipuas instantias Eruditissimus Jo. B.hn docte & nervose solvit: Quaprop-pads CI str a uctu- ter quasdam tantum cursim examinabo. Quaerit igitur ä Recentioribus modum sepa-ram, Sc u5um rationis bilis in auribus, in quibus tenacissima bilis delata ab arteriis, ipso docente, ob -m u servatur; unde concludit,non heoar solum institui ä Natura pro generatione bilis. Accu-ratiffimusDominus Du Verney ostendendo glandulas in meam auditorio detectas,ceru-minum aurium generationem abunde indicauit, simuhue Na-mae perpetuum in separa-tionibus morem firmauit. Caeteriim licet exarata cerumina interdum amara & luteasint, non tamen adhuc integi e constat, an ver.m bilis naturam lapiant, qua etiam ipsiconcessa, glandularum existentia analogam & gcntricam sttuctur.im praestabit
Alia congerit contra doctissimum Gujf/mum, & prsmiIsadescriptioneC) stis feile*,de more conformationem accidat tanquam inutilem pro deieg-ndo usu, quem philoso-phando attingere conatur. Supponit igitur bilem cystis amaram esse , eam vero ,quae in ictero separata , in sanguinem & urinam ex obstructione pori biliarii re-gurgitat, dulcem existere. Hujus diversitatis ratiorem assignat, innuendo bilem inhepate separari a partibus essentialibus sanguinis , in renibus vero ä partibus integra-Iibus; unde nil mit um , si in folliculo felleo , ejtdque propaginibus amara, inurina autem, & in ictericis dulcis sit; cum separata in hepate iterum sanguini in te-