iio
Pleces justificatives
Positio v,
Romanus Pontîfexhabet /us,,.. Epificoposinfiituendi , inflitutofdeponendi , depofitosrejlituendi , &c. Utrìanautem aliqtiam autho-ritatcm direélam vel in-direSlamin res Princì-pum temporales à Chri-sto acceperit, fimiliteran infaUibilis fit in de-finiendis conttoverfiïsfidel & morum,nonpau -ci affirmant Ultramon-tani ,• Galli verò cuntpluribus celeberrimis inEcclefiâ Scriptoribus6* Doêloribus negant.Ejus definitio dogma-tisa omnibus ab ipfo ftibanathemate propofita ,accedente confenfu , veletiam tacito majoris E-pificoporum partis, eflcerta & infaUibilis ve-nt atis régula , & finerefiriâione ullâ , & cummentis obfequió illipa-rere debent fideles.
Position v»
Le Pape a droit... «ré-tablir , de déposer & derétablir les Evêques , &c.
... Sçavoir, s’il a reçu deJ. C. unepuiílânce direc-te ou indirecte fur letemporel des Princes, &s’ii est infaillible dans sesdécisions fur la foi & lesmœurs, ce sont des que£rions fur lesquelles lesUltramontains en grandnombre tiennent 1 affir-mative, & les Françoisavec plusieurs Ecrivainscélébrés & Docteurs lanégative. Toute défini-tion dogmatique du Papeproposée a tout le mondelous peine d’anathême,appuyée du consente-ment même tacite daplus grand nombre desEvêques , est une régiecertaine & infaillible deia vérité, à laquelle les fi-dèles doivent obéir fansla restreindre en aucuneforte, Sc en y soumet-îant leurs esprits»