DISSERTATIO

Stkuvia-

NA.

Urstisia-

NA.

IV

fum an. 1613. Francofurti procufa, etipfe tamen alicuius Mfs. co-dicis fubfidio deftitutus: unde par de utraque iudicium ferendum eft;cui re&e adeo Gundlingius parvum pretium ftatuit. Ineo quoqueambas conveniunt, quod chronicon Hermanni a condito mundo uf-que ad an. 1066. nati Chrifti perducant, Bertholdi nimirum con-tinuationem absque ulla eius mentione immediate fubiungentes Her-manno, qui tamen iam an. 1054. fcribere ac vivere dedit.

IV. Pistorii Hermannum novis curis emendatum, etexURsnsuacCANisn editionibus aufhim Burch. Gotth. Struvius poftea Ratir-bon<e a. 172.6. vulgavit, cuius pretium ex citatis et mox indicandiseditionibus atftimandum eft. Porro ethasc, uti prior Pistorii, acondito orbe ufque ad an. 1066. decurrit, nulla prorfus alicuius con-tinuationis mentione fafta.

V. Tertia, eaque melior, et hucusque optima Hermanni editiodebetur Chrift . Urstisio, quam Tomo I. Scriptorum Germanicorum ,Francofurti a. 1587. et 1670. vulgato inferuit, ubi Hermannum fiftita Si chardo exculum ex antiquo exemplari coenobii San-Gallenfis , utipfe quidem exiftimavit, induftus haud dubie a Sichardo, qui inpnrfatione fua Hermanni ephemerides in D. Galli coenobio exaratasfuiffe, quamvis perperam, afferuit. Id vero fingulare prteftitit Ur-stisius, quod priori textui ab anno Chrifti 378. in altera columnadiverfum adiungat, defumtunl ex fec. XII. codice Mfs. monafteriiS. Georgii , quod nunc Villing<e eft, quive a. 1768. cum noftro D.Blafii monafterio in cineres abiit. Atque hunc quidem codicem,ceu iam impreffis multo copiofiorem, magisque emendatum, fimuledendum cenfuit Urstisius; in hoc tamen fuo iudicio haud parumdeceptus, quum Hermanni genuini nonnifi quoddam compendiumfit, idque nec integrum, nec cum ipfo chronico fatis hinc inde con-cordans, prout infra de codicibus afturi demonftrabimus. In hocvero prLftat Urfiifiana editio, quod duplicem pariter Hermanni

conti-