C A' P V T II.

Z25

tum , quae sit er integrale quaesitum erit

J Vdx-\-sY dyzz. Conii. Vel quod eodem redit,quaerantur integralia (Qdy et fdy(~) spectando Xvt constantem , ita vt ambo euanescant , dum ipsi^certus quidem valor , puta J — g , tribuitur t tumP —fdy(‘^%) erit functio ipsius x tantum , qua po-sita “X erit integrale quaesitum /Qdy-±-f Xdx~Con{\.

Demonstratio.

Veritatem kiuius regulae ex praecedentibusperspicere licet, si cui körte precario assumsisse vi-deamur , ambas formulas /P dx et sdx(^~) eademlege determinari debere , vt dum ipsi X certus qui-dam valor puta x—f tribuitur , ambae euanescant.Sed ne sorte quis putet , alteram integrationem pariiurc fecundum aliam legem determinari posse , hancdemonstrationem addo. Prima quidem integratio abarbitrio nostro pendet, quam ergo ita determinariassumamus , vt integrale /P dx euanescat posito a“/,quo facto dico alterum integrale /dx(j^) necessariosper eandem conditionem determinari oportere. Sitenim sFdX'XzZ, , critque Z eiusmodi functio ipsa-rum x et y f quae euanefcit posito Xxzf f habebitergo factorem f—x , vel eius quampiam potestatempositiu am ( f—x'f' ita vt sit Z~ (/—a) x T. Nuncquia sdx{^) exprimit valorem ipsius (j|) erit

, ex quo manifestum est hocintegrale etiam euanescere posito xzzf , ita vt

S i 3 huius