Band 
Libri IV-VII.
Seite
699
JPEG-Download
 

699LIBER QVINTVS.Limites vero appellantur puncta eclipticae quaequadrantibus à Nodis distant: Boreus à quo planetadistat in Boream, Austrinus, à quo in Austrum. Dicun-tur limites ex eo, quia planeta deueniens ad illa pun-cta, non euagetur vlterius in plagas, sed in de sese con-uertens, incipiat ad eclipticam reuerti. Vt in schemateE. G. puncta eclipticae dicuntur limites. Sed & H.F.punctavera onbita, & puncta iis superstantia in sphaera fixarum.veniunt eodem nomine, & hoc crebrius.Quid appellas argumentum Inclinationis?Est arcus onbitæ planetæ sub fixis, interceptus in-ter Nodum Iscendentem & locum Eccendricum pla-netae, numeratus in consequentia. Vt si O. Nodus Ascen-dens, N. locus planeta Eccentricus, CMN. erit Argumen-tum inclinationis LN. Copernicus pro Nodo Ascenden-te sumit limitem Boreum.Num eadem est omnibus seculis Inclinatio maximalimitis in quouis planeta?Secundùm principia physica libro IV. vsurpata, perse quidem immutabilis est: at propter ipsius eclipticaeluxationem, de qua libro VII. per accidens potest mu-tari.Quomodo computatur Inclinatio Planetae?Non aliter, quàm libro III. Declinatio puncti e-clipticæ; Multiplicato sinu inclinationis maximae, insinumblumenti Inclinationis, & à facto resectis 5.vltimis, apparet sinus Inclinationis. Vide processumfol. 245. & seqq. Si pro sinibus arcuum vtaris eorumLogarithmis, multiplicatio conuertetur in simplicemadditionem.Quis est locus planeta Eccentricus in Ecliptica?Punctum illud Eclipticae, in quo secatur illa à cir-culo inclinationis, per locum Eccöntricum sim-pliciter