Religio-

sorum

origo;

Diversi -tas ;

Approba-tio Apo-siolica.

Sacerdotio ex Officio deservirent. His omnibus lapsu temporis primaTonsura tancjuam praeparatio quadam praemitti coepta est.

LXXXVII. Ipso Ecclesia; Christianae exordio non defuere homines,qui vitam luam ad Consilia Evangelica exigerent, ab austerioribus exer-citationibus AJceta dicti. Horum multi a caeterorum hominum consortioremoti degere coeperunt , Monachi propterea appellati; queis Saeculo III.ad finem vergente exemplo suo praeiverat S. Paulus Theb.eus. Pios ejus-modi homines Saeculo IV. mirifice auctos ad vitam communem, undeCoenobitarum nomen exortum est, traduxere in vEgypto Ss. Antonius &Fachomius , in Palaestina S. Hilarion, in Ponto 8. Basilius. Convivebanthi sub communi tecto , eidem Superiori religioso subditi. Initio quidemin locis defertis ; deinde vero in ipsis urbibus congregabantur , auctoreS. Baliiio , ut in eradicandis Arii erroribus adjumento essent Episcopis.Sic religiosum vivendi genus per omnem Orientem ad Indos usque pro-pagatum est. Per Occidentem a S. Athanasio Roma:; a S. Ambrosio Me-diolani ; a S. Eusebio Vercellis; a S. Martino in Gallia; a S. Augustino inAfrica occidentali Religiosa; Communitatis Domicilia primo exstructa sunt.Prae caeteris S. Benedictus Disciplinam monasticam latissime diffudit. San-ctissimi hujus Viri Regulam , discretione praecipuam , & sermone luculen-tam, Saeculo VIII. omnia fere monasteria in Occidente amplexa sunt.

LXXXVIII. Quamquam olim pro temporum aut locorum varietatevaria esset Monachorum disciplina: una tamen omnium erat Societas, itaut vitam religiosam professus in uno monasterio, libere posset ad aliudquodcunque transire. Saeculo XI. primum Ordinum Religiosorum discre-tio , qualem hodie advertimus, partim a vestibus, partim a Regulis &Constitutionibus variis, invalescere ccepit. Cumque Saeculo XII. & va-rietas & multitudo Religiosarum Congregationum magis iemper magis-que excresceret, ne nimia Religionum diversitas gravem in Ecclesia DEIconfusionem induceret, Concilium Oecum. Lateran. IV. initio Saeculi XIII.firmiter prohibuit, ne quis de ccetero novam Religionem inveniret; sed qui-cunque ad Religionem converti voluerit , unam de approbatis assumeret. De-cretum hoc eodem Saeculo instauravit Gregorius P. X. in Concilio generaliLugdunensi II. , ut refertur C. un. de Religiös, dorn. in sexto ; voluit-que suppressos omnes Ordines , qui nullam Confirmationem Sedis Afofioliccsmeruijhit. Inde invaluit observantia , ut admissio novi Ordinis Religiosiinter causas majores Romano Pontifici reservatas numeraretur. Quare inReligiosorum numero hodie non habetur, qui non in Ordine a Sede