Heroica.

18

Solvitur in plausus, & plausibus accinit sethef,

Nil prteconeopus est: scelus est tamen alta silereVictoris decora, indictamque relinquere laudem.At neque Castalias mihi cura vocare sorores,Nec prosit veteri prascordia pandere Phoebo.

Tu mihi, tu regum rex optime, maxime regum,Numen eris, Lodoice : mihique in carmina sa-crum

Ardorem, & dignos coeptis ingentibus ignesAdjicies, magnus lucis pater unicus uniQui fatis es mundo, nec sis quoque pluribus im-par, ^

Jam procul Hungaricos tutatus milite sines,Lunigeras aciesLodoicus, & impia signaFuderat, cxtremasque Alite tremefecerat oras.Jam quoque & infestum Libycis praedonibussequor

Solverat, & priscis America incognita saeclisFoederis immemores Angios, opibusque feroces,Et sociis Gallum meditantes pellere terris,Viderat ejectos laceris fluitare per undasPuppibus, aut casis insternere littora turmis.

His super attonitum dolor anxius urit Iberum,Ingentesque premunt eura:. Quippe ultima longeTerrarum,&Phoabo sub utroquejacentia cernensRegna metu trepidare, pari quoque corda moveriSentit & ipse metu: quoties probrosa recursatFraus innexa toro, duraeque injuria pacis,Junctaquenon aequo regum connubia pacto.Hunc adeo suspensum animi, rebusque timen-tem

Agno-