Heroica.

32

Per ludum, in que omnes fati durare procellasDiscimus exemplis, & vitam impendere famae.

Quid, quam multa tuis debet jam Gallia curis,Expediam? tanto quantum se jactat alumno,Et reliquas inter caput effert unica gentes ?Nam quid deinde tuis conferre laboribus ausitAttica simplicitas? quid,hianti invecta cothurno,Et tumido incedens Hispana tragoedia passu?Quid veneres Italae, fractique loquacior orisMollities? quid Romulei laus una theatriAnnaeus, veteri concretam frigore venam,

Et vacua ostentet clamose jurgia sceiue?

His rerum fines melius, penituique latentesVestigare vias: his praepetis omine pennae,

Aut fibris ovium, casus aperire futurosFas fuerit, fas artifici spirantia coeloMollius, aut vivis aequare coloribus ora.

Saecla tibi magna dudum tellure sepultaCarminibus reparare, novaeque refundere luci,Hae tibi sunt artes, Corneli; hinc nominis ibitFulgor in immensum, & coelo se Gallia tollet.Hac tu conspicua famae sublimis ab arceSplendidus in raudiis, tenues ne despice Musas,Forte equidem indoctae moveant fastidia plebis,Aut teneras lacerent peregrinis cantibus aures;At non incomptae venient tibi, quas tua nuperLaurus inassuetse velavit frondis honore,

Quas patrio insignes voluisti incedere cultu.His adeo tenerae si laus, & gratia formteUlla,decor per te venit omnis; & omnibus aequumest

Qua