Heroica.

38

Ut videre fremunt, & adhuc implumibus alisApplaudunt reduci, ac tenero clangore salutant.Nec mora, magna parens pennis amplexa,tenella?Blanditur foboli, atque animos inspirat & ignes.Mox ubijam volucres humeris luccrescere plumasCoepere, infuetoque audent se credere coelo:Exercent ludos inter se, & laeta, parenteJudice,bellamovent: humiles modo radere terras,Ardua mox terrarum, & sidera lumma tenere.Neu so boles ignava, decusque oblita parentumDegeneret, coelum a teneris' mstusquc doceturSponte pati, & rapidas cursu tentare procellas,Immotisque oculis infusum admittere solem.Ipsa parens tenerum praeit agmen, & ordinesignans

Quam superi teneant & amicus Jupiter aulam,Sacra ministeria & coelestes edocet artes.Scilicet hic Aquilae labor est, ea cura fovendaeProlis: ut illa Jovem ferat olim, & consulat orbi;Et subeat dignos, quos nunc subit ipsa, labores.

Nec te publica res, Colberte, orbisque juvandiSemper habet labor, & magni coepta ardua Regis.Tu super Europae fines, atque ultima longeRegna Asiae, & dites America? ingentis arenas,Emenfoque mari domitisque inducere terrisRegnantem LodoYcum & Gallica lilia certas,Ipse operum pars magna, & pars quoque magnalaborum,

At neque prolis amor tamen, & privata regendaeCura domus abiit: juvat aula? solvere curisIndefessum animum, aut saltem solvisse videri,

Et