HeroicA.

49

Quam lethi speciem timuit; qui grandia siccisMonstra oculis, altoque inferta Ceraunia coeloInfames vidit scopulos: nec rauca sonantemOceanum, & tumidas surgentem expavit in iras.Ergone tellurem.discordibus abscidit undis,

Et varias liquido discrevit limite gentesNequicquamDeus; ut sacros ratis impia fluctusTangere, & indocili praetensa repagula terraeRumpere nil dubitet. Tantus rapit ardor habendi,Tanta etiam vetiti rabies nos criminis urget:Nec metus, aut duri possunt revocare labores;

Quid, qui fraude mala vivacis semina flammteSubduxit coelo, & vacuo prior intulit orbi,Audax Japeti soboles, quam multa per ignemDamna solo invexit ? Dolor hinc,& turpis egestas,Et febris, & nigris morborum exerciiro alisIncubuere: prius semotae tarda necis lexCorripuit celeres populorum in funera gressus,Unius ob noxam & furtum fatale Promethei.

Nec minus insolitos tractus,hominique negatasDaedalus ire vias aggressus, inania pennisVisit, & aethereis lullt novus ales in auris.

Ipse etiam Herculeos,licet invius, horruit aususDis pater: invicto cum robore fractus, inermesSensit hians rictus & inertes Cerberus hydros,Invifamque oculis lucem indignantibus hausit.

Scilicet humanas agit hac vesania mentes,

Nil usquam ut sceleris, nil stulta in coepta relin-quant

Fraudis inaccessum: nil spem,nil robora vincat.Coelum adeo factis petimus, neque pärcere Divis.Pr Select.Carm,S,jp, D Terra

/