Heroi c a.

70

SOLITARII ANIMI SOLILO-

QUIUM.

EX PETRO LABBEO.

tlic solus mecum vivo, mundoque carere1 Incipio, & rebus prasens assuesco futuris;Ne rudis aeternam aggrediar post tempora vitam,Et Coelo no vus hospes eam. Quam vivere fecum,Quam dulce est socium esse sui! mundoque silere,Et soli narrare sibi: tria tempora mecumEnumero, lapso?que annos, annosque futuros,Et si quid medium esse potest; quid inanius annisPraeteritis? periere sibi, nihiloque creatiAd patrium rediere nihil,- prassentia falluntMomenta, & dum stare puto, pars altera fluxit,Parsfluit,&firmumnihilest,niii mobile punctum,Hoc quoque dum praesens cerno,jam ex parte pe-rivit;

Et partes jam punctus habet; nec firmior retasCrastina, dum nondum est, nihil est, dum venerithora.

Hora fluet; fietque nihil dum fluxerit hora,Jactura'causa ipsasua: nec tempora solaIntereunt, moritur communi funere mundus,Et mortis tempus caula est; rapit omnia fecumDum rapitur, periit qui quondam vixerat Orbis,Nunc alius vivit; succedent Orbibus Orbes,Fataque succedent fatis, edet omnia tepipus,

Et tandem se tempus edet:

Ergo age fallamus morientis funera mundi;

Hic

Hic e?Jterr

IntraEt mHucItpEroEt fitHoflSMati

Eno’Hic liAtqtiHuma

Arcan

CAR'

Ictoi

Ecd