Sic & laudati virtus intonsa CatonisCrevit supremis mmula Caelitibus.

Quin etiam saevus, ne sola domestica tangam,Hannibal Ausoniis non levis horror agris,Et Cerere, & veteri cautes perrupit aceto:

Sic memini antiquo me legere in lapide. ^Ergo agite, & magnae complexi munera Divae,Este viri, & Latiae consulite historiae.

Proh superi, quam fervet opus! jam tertius orbisDucitur; agnosco Numen adesse Deae.

Heus pueri! mensam plenis supplete canistris;

Parcentes possum non ego ferre manus.

Jam fatis est, pueri: viden’ ut Ceres optima cir-cum

In Samiis niteat candida fictilibus?

Illi non humerus Pelopis contendat eburnus,Cynthia non albis lucida quadrijugis;

Non & reginae Junonis brachia certent,

Aut Thetidis nivei per vada falsa pedes.Quid quod ct,in scopulis ceu spongia nata marinis,Intus hiat latis rara foraminibus?

Et gravitate carens, tenuique simillima nubi,

In morem offensae tota tumescit aquae.

Non hxc Tcuthonicae, non haec est gloria dextrae,Artificem Diva; nempe ego nosco manum.Ipsa manu lentas exercuit horrida massas,

Ipsa superfusa Diva subegit aqua;

Ipsa & fermenti vim totos sparsit in artus,

Et niveas justo torruit igne dapes.

Non ego falsa loquor; tosta de fruge remissusArtificem, quovis judice prodit odor.

Iste