i

96 Elegie.

■ PATRIiE DESIDERIUM.

EX BARTIIOL0 MiEO EOSCOVICKI.

Tllyrici colles, atque altae antiqua Ragufe* Moenia, vagitus conscia teira rm?i;

Quando erit,ut vestras redeam vetus exsul ad oras,Flensqueferam patriis oscula liminibus?Quando erit, Adriaci relegens tumida tequoraponti

Deprecer ut faciles in mea vela Notos!Septima jam gravidum spicis caput extulit aestas,Et peragit cursus septima bruma suos;

Ex quo me terris Mavortia Roma LatinisAbstractum a dulci distinet Illyria.

Hei mihi! st tectis potui procul este paternisTempore tam longo, ferreus ipse fui.

Non me longsevusque parens, aut optima mater,Nec dulcis potuit me revocare foror.

Nec desiderium teneri mea pectora fratrisContigit Armeniis aemula tygridibus.

Ipsa etiam ut terras procul hinc scrutetur apricas,Trans freta longinquam carpit hirundo viam.Vere novo tamen usque redit sua tecta revisensPendula ab antiqua qualiacumque trabe.

Ipsa etiam offensi fugiens odia alta parentisMedea, & fratris ctede cruenta lui,

Ssepe ad desertos retulit sua lumina Colchos,

Et Jacrymans, dixit, Terra paterna vale.

Ast ego nec patriamve meam, vel fata meorumSacravi externo perfidus hospitio.

Nec

Kfcr

Sp<

i\ec

Pa

«S

§ipa

N

Abf

iis

fo/ia

Mol

Ibimus

Marti

Te

SteriuU11fac 1Lai

\T_

EtGi

Pk

Quo

Et

MPej1 Nec 1I Un1 . St