17* Lyrica.

Postquam beat® lucra conscientiaeQuadrante libravit suo.

Idem, propinqua nocte, stellatas vigilCum vesper accendit faces,

Ut gaudet immortale mirari jubar,Terraque majores globos,

Et per cadenteis intueri lacrymasRimosa lucis atria,

Qu® Christe tecum, Virgo qu® tecum colatPerennis heres sieculi!

Volvuntur aureis interim stell® rotis,Pigrumque linquunt exulem,

Per ora cujus uberes eunt aqu®,

Somnos quod avertat graveis.

At quando lotum Gangis aut Indi .fretisJam Phoebus attollit caput,

Mentis profundus & fui totus minorIrata flectit Numina:.

Vel cüm sereno fulserit dies Jove,Aprilibusque feriis,

Assueta coelo lumina, in terras vocat,Lateque proipectum jacit,

Camposque lustrat, & relucentem sudMiratur in scenä Deum.

En omnis, inquit, herba non morantibusIn astra luctatur comis:

Semota coelo lacrymantur, & piisLiquuntur arva fletibus:

Ligustra canis, & ros® rubentibusRepunt in auras brachiis;

Astrisque panda nescio quid pallido

Loijuuntur ore lilia, Et