Lyrica.

M

i-;

"’s

u 174

, Vitare triste is post meridiem Notosi Sub aesculo vel ilice;

Nigrumve littus, aut opaca lubricisTran are stagna lintribus,

, ’ Jactaque fruge ludibundum ducere

f Tremente piscem linea.

Remugit ingens interim tauris nemus,Umbrosa balant flumina;

Et aut in antris garriunt acanthidesAut in rubis lusciniae.

Hinc per rubeta pastor errantes caprasVocante cogit fistula:

Illinc herili meflor e campo reduxAlterna plaudit carmina,

Et pressa sectos plaustra per sulcos gemuntRuptura ruris horrea.

At nec tacemus porse considentiumDulcis manus sodalium;

Nec inficetä sermo differtur mora,

Sed innocentibus jocis,

Multoque tinctus, sed verecundo sale,Innoxium trahit diem.

Haec si videret foenerator Alphius,

Olim futurus rusticus,

Quam collocarat Idibus pecuniam,

Nollet Kaiendis ponere.

WZ )o ( ZW

/

NOE