34 !• Puerilis assiori/ speci me».

Pat. Vix, ah! vix ipse norim.

A-vune. Ita nimirum est, carissime SteinilEnlitefas! quas legas! (seducit eum, tacitoquecum eo colloquitur).

Stein, Quam ex animo doleo! osi opemtibi ferre liceret! verum pro mea tenuitate fierinon potest.

Guil. Tune, optatissime Steini! ex pro-misso tuo stabis, precibus meis ardendissimia(supplicibus) dato .' — Serves obsecro ! quodpolicitus es; miserandum meum patrem in an-gustiis perire nolis!

Stein. Ad isthancrem haud fatis sapis, par-vule! Videlicet, ut patet ex hisce literis, vi-den? multum ipse, permultum perdo pecuniae!Vix mihi & ne vix quidem ipsemet ego a cavil-lis & contumeliis caverim. Quin salvis me>5rebus lubentissime tibi, mi Dortmundl opitu-larer. Scmper, ut nosti, alter alteri (invicem)subvenimus. — Quod per vires liceat, (quicquidvaleam) hoc solum est, ut te, parvule Guiliel-me! ad me recipiam! quod satis erit, ha-bebis.

Guil. Quod mihi minus volupe est. Avun-culus idem mihi jam obtulit. Fortuna quicquidefferet, patrem non deferam.

Stein. Ipse si nolis, sublevare te nequeo»Pater alioquin, quod novi, Jubens consentiret,Verumne, Dortmund*

Pat. Per me satis licet, fumas te cum! nilrepugno.

Guil. Ah, pater! quid qtiod (penitusmihinecdum faveas) intimum parentis affectum mihi

non-