■Jiet;--

Wtf

»»as

<Jsm

k

,wk:;

BJioac'

ItMilib£::usjjsoiJc sitirai;:s4ll'C2&s[

»le

itieit

iGf

atbt

J QJJuv.V

Sä»

«L

Sacror. Fatib. Lib. II. 187

Atque hoc nostrae quoque Astaris staturosacorporum evincit emi«entia:quae Naturam totannorum partu nondum effcetam exhaustam-qu.e este restatur. a Maxmiliamn Cassar, in Au- * A-ui 1gustanis comitiis, immani corporis mole ho-minem vidit: qui paucis morsibus vitulum in- .. .tegrum ovemve, cainque crudam, depascebat:atque hoc irritandas tantum gula: oblectamen-to. Non humiliore fuit statura ille, quem, postvictoriam Ludovmci AY/.ad Laudempompejam,Mediolani, in publico nosocomio, conspexissese i Scahger affirmat. Invenis erat tanta: proce-"'""'ritatis, ut stare non posset. Neque enim potue-rat Natura fatis alimenti ad crassitudinem ro-borisque proportionem sufficere. Itaque jace-bat , explebatque lectos duos simul junctos.

Neque 1 Burdegaienßs ille in Francifci Regis ad-* A.ifioscitussateliitium, tantae proceritatis, utjustxvir statura: vix imum illius ventrem surrectocapite attingeret. Cui non fuit impar magnitu-dine d Tranßlvanw ille, qui Parisiis praebito sui^ A , sylspectaculo quaestum faciens edita cenaculo-rum tabulata exequabar. Et nos ante parummultos annos Leoverdu luvenem vidimusBa-tavum; cujus ego humeros vix digitis meis at-tingebam in pedum summos vertices ere-ctus.

iEque magna apud multos de parvitatistraüa ‘Fygmais est dubitatio, an,si generavit eosP umill °"aliquando infirma deficienlque Natura,in for-tem & familjam admitti hominum debeant.

Eos