6© De vi ac ratione Primatus

dei unitate, eadem est communicandum in unitate fidei cumsede Apostolica, quacum qui non communicat infide, prae-citus ab Ecclesiae corpore, neque cum vera Ecclesia commu-nicat: unde in formula fidei sub Hormisda Pontifice traditaVe^ed^co’ anno 5 l 7 s ec l ue flrati ct commun'one Ecclefice catholica traduntur,sst a/ C °"qui »orr consentiunt sedi Apoftolicce , idestqui cum fide ejusdemsedis seu Romanorum Pontificum non concordant. Quae ea-1 dem formula legitur tum in libello Joannis Constantinopo-

co.. e, jj tan i (jgj-Q an _ 5x9., tum in alio inserto actioni primae synodioecumenicae octavae. Hinc quidem S. Cyrillus EpiscopusAlexandrinus adhaerendum sibi esse sensit fidei a S. Codesti-no Pontifice declaratae, ne ejus communione privaretur, &ita separaretur a communione Ecclesiae catholicae, ut con-stabit ex dicendis c. 13. §. n.

11. Quid tandem, si consideremus unitatem communio-nis adeo exigere eiusdem fidei unitatem, ut ea nonnisi unameamdemque fidem profitentibus exhibenda sit ? Praeclare ad-modum Dupinus in tractatu De excommunicatione communio-nis unitatem exponens, postquam docuit illam omnibus fi-delibus necessariam, uti societatibus necessaria est unio interM?- 4. membra, affirmat Ecclesiae membra debere esse unita non tamfidei professione , quam signis unitatis externer , quee quis debetpreestare alii eamdem fidemprofitenti ; & haec signa communionemapud antiquos appellata animadvertit. Si ergo communio,In commnmt. quam Vincentius Lirinensis fidei communionem vocat, iis solisn. 3. & praestanda est, qui eamdem fidem profitentur; in Romanoutique summo Pontifice, quocum est necessaria communio,eamdem fidem agnoscamus oportet: quod ejusdem fidei uni-tatem ac necessitatem praesumit. Id autem ex antiquitate ex-ploratius fiet, si antiquam praxim rationemque expendamus,qua totius catholici orbis ecclesiae cum Romana communi-cabant. Haec communio, quae uno caritatis vinculo omnescatholicas ecclesias cum Romano Pontifice totius catholicaecommunionis centro compingebat, fiebat per litteras, quaspacificas, seu communicatorias appellabant. Harum littera-rum frequens apud veteres mentio, haecque praecipua Eccle-siasticas unionis probandae & continendae ratio habita semperfuit. Sacramenta enim communia cum Romana ecclesia, ha-bere poterant plures sectas ab eadem divisae : litterae autemcommunicatorias inter catholicae tantum unitatis Episcoposultro citroque tradebantur. Electi scilicet Romani Pontifices

initio