DE CAUSIS ERRORUM 43 Capax,

4.2. Vis tamen percipiendi Sc intellegendi Brevisconnata nobis est : nempe est ipsa mentis mentis ca-substantia , qua: una eademque est in infan« paeitas.lia , virihme , senectute Led ejus tamencapacitas, st cum rerum numero compare*rur, brevissima est, perspicacitas item debi-lis, distractio maxima, enim vero quae sciripossunt infinita sunt, qua: nedum homines,sed ne Angelt ipsi omnia plene comprehen-derint. Capacitas vero mentis non soluinfinita , verum etiam haud multum patens ,ut si cum rerum, numero comparetur, eam ha-bere proportionem reperiatur, quam unitasad numerum infinitum. Quae veritas , cu-jus intime conscit sumus, cautos nos faceredebet. 1. Ne iis perquirendis operam de-mus , qua sciri nequeunt : 2. ut mentemnostram necesstriis tantum & utilibus inqui-rendis veritatibus intendamus : verissimumenim est Seneca illud ; necessaria ignoramus,quia superflua dscimm.

4. ; Parva capacitati accedit imbecil-^lmbeeilli-litas , 8 c quidem duplex , intelligendi una, tas -altera recordafidi : qua quamquam non inomnibus hominibus aquales sunt, sunt ta-men magna. Quidam sunt, qui vix triumidearum concatenationem perspicere queunt}ultra si duxeris , eoecutiunt. Hos uniussyllogismi homines appellare possis. Alii se-riem quidem idearum paulo longiorem in-tueri possunt : sed plurima sunr, qua mi-nime assequuntui. Perspicacissimi ipsi Scexercitatissimi in res inextricabiles quando-que incidunt. Ita fit, ut ob tam inteligen-di & perspiciendi brevitatem infinita prope«modum sint , qua nec scimus, nec scie-mus unquam, Quod perpendere quis de-