tiB.v. 4,8 ART. LOGICjE

quasi vero trausaäa mors timeatur, qua jam sensusereptus ejt ; ac nm ipsum mori, qua sensus eripi-tur. Eandem fallaciam peccant, qui adversusNewtoniam attractionem disserentes,eam qua.fi causam occultam refellunt •’ quumäNevv-tono non pro causa, sed pro phoenomeno ac-. cipiatur.

interroga. 4 - lz - Fallacia plurium interrogationum

tio, est, quum plura simul interrogantur , quibusresponsione una satis fieri nequit. E.g. So-crates e/i »e pbiiofophus , & Princeps phUofopbo-rumi Si quis ita interroganti respondeat, efi,vel noneß, incidit in captionem. Ad hanc fal-laciam revocari potest omnis interrogatio,qus fit per ambigua ; nam vox ambiguasignificat plura. Ut totum hoc fallendi genusintelligatur, legere oportet caput z. lib. 16.Gellii, in quo vetus interrogandi, & respon-dendi mos describitur. Legem , inquit, ejfeajunt disciplina Dialectica . (i de quapiam re qua-tatur disputetur que, atque id quid rogere, autrespondeas ; tum » ne amplius quid dicas , quamid solum . quod es rogatus, aut ajas, aut ne-ges : eamque legem qui non servent, & autplus, aut aliter , quam sunt rogati , respon-deant, exißimantur rudes indoUique ejfe, di-fputandique morem atque rationem non tenere

Argumen-ta n ad ve--'"undiam

&c.

13. His addi possunt quatuor aliapravarum ratiocinationum genera. Primumest quum eos opinionum nostrarum aucto-res laudamus, qui aut prsestantia quadammentis Sc sapienti* , aut dignitate , velimperio , aut quacumque alia ratione, ma-gnam sibi publice existimationem fecerunt,atque nescio quod in aliorum animis impe-rium adepti sunt. Id ita fit, ut si alter