DE USU RATIOCINII. 4 j 9 cap.xi.disputantium contradicat , quasi aut stultus,aut nimis arrogans traducatur. Dici potesthoc argumentationis genus ad verecundiam tadhibeturque ab iis, qui aut ratione desti-tuti, qua se tueri possint , aut ea uti ne-scientes, alterum opprimere malunt, quamconvincere. Confero autem id inter sophis-mata, quod, ut demonstratum est libro j.cap. 4,, nullum esse possit auctoritatis pon-dus, ubi argumenta intrinseca deficiunt.

14. Alterum est, quum adversarium Argumen»nostris probationibus resistentem, aut inanes tumadig-eas judicantem, rogamus ut meliores ipse pro- norantlfimducere velit: quem ubi nolit, aut nesciat,ob-torto collo in opinionem nostram trahere co-namur. Est vero Sc hoc parvum ratiocinandigenus, quod ad ignorantiam dici potest; nequeenim idcirco mea opinio vera est , quod alteraut argumenta disiblvere nequeat, aut me-liorem opinionem nesciat afferre. Hoc taleest, atque si pictor velit a me de picturae prae-stantia confessionem extorquere, hoc argu-mento , quod ego similem facere nesciam.

Quid si Medicus, aut Physicus contendat hocargumento, A esse causam effectus 13 , quodego nullam aliam causam agnoscam ? Namignorantia in qua alter versatur nequit esleprincipium cognitionis alterius.

§. is Tertium genus est argumentariad hominem , quum ex alterius opinionibus hominem,veris vel falsis , quas tamen ille ut verashabet, sententiam nostram illi persuadereconamur. Est hoc argumentum ad revin-cendum idoneum , non ad constituendum.

Neque enim sententia mea erit vera , quodaut ex alterius partis dogmatibus sequatur,aut ejus confessione admittatur, si alterius

partis