A

Volumni;

■Miw> imWfff s|^

ito S.At.

neadimiat, aüp!at, curb.:tur se®rnuioßhmtlk’ cires 5serpentesmodo seMus pa-iit divieintes, qm-a suam fcitoscomirseTvetque,

lo id efoit benig»

it, respa nosB®

1 I B. ARBITRII. 113

His, quas modo retulimus , rationibus con-tendentium inter se theologorum pace absti-nendum mihi duxi in principiis theologiae mys*ticte a formulis illis, quae irt scholis obtinent, qui-bus ab aliquot seculis digladiati inter se sunttheologi, alii alios in crimen vocantes laesi libe-ri arbitrii, aut efficaciae gratiae Christi: illud mi-hi in animum inducens , quod Paulus Roma-nis insinuat de ciborum discrimine, hic multomagis locum posse habere’: „ Si enim, scribit, *)propter cibum frater tuus contristatur : iam nonsecundum cbaritatem ambulas. Noli cibo tuoillum perdere , pro quo Christus mortuus est.Non ergo blasphemetur bonum nostrum.“ Lo-cum vero hic maxime habet, quod**) mox sub-dit: „Itaque, quae pacis sunt, sectemur : et quaeiedificationis sunt , in invicem custodiamus. “Congrediendum nobis aperto marte cum illisest , quos Ecclesia damnavit, h-creticis. Etquod egit S. AugustinUs contra hostes gratiaeChristi Pelagianos , nos Certamen suscipere parest, contra eos in arenam descendendo, quiabusi, ac qui, male intellecto S. Augustino,posterioribus seculis ita gratiam Christi extule-runt, ut liberum arbitrium perdant, Lutheruset Calviniani, a quorum errore immunes non**) V. 19.

*) Rom, XIV. I<.

H