L I B. ARBITRII. is*

praedestinatione non solum sensum S. Dcctoris,sed etiam verba et sententias paSsim expressit;ut nihilominus tamen, quae ad conterendos eos,quos prae oculis habuit haereticos,, etiam adde-rent , quae porro contra Novatores ad rem e-rant, ad adserendum, eXplicandumque iustifica-tionis mysterium: quod merito tesseram , quacatholici discernuntur ab haereticis, et radicem,unde cetera dogmata seu vera seu falsa quasi ra-mi quidam excrescunt, vocat Pallavicinus inbistoria. huius concilii,*) narratque, quanta in-dustria omnium potissimum in hac materia fueritexercita, ut credi vix possit, quam accurate,quam subtiliter, quam assidue integris mensi-bus quaevis conditi decreti, canonumque vocu-la perpensa luerit et discussa tum a theologis,qui aderant pro consilio, cum a Patribus, quisententiam proferebant. Quibus quidem singu-lis ea etiam, quae ad praesens caput pertinent deconcordia liberi arbitrii et gratiae, quadantenusquoque anticipato sunt adserta, suisque con-clusa terminis, uti Can. IV. Si quis dixerit ,liberum hominis arbitrium a Deo motum et excitatumnihil cooperari adsentiendo Deo excitanti atque vocantisquo ad obtinendam iustificationis gratiam se disponat ,sic pr&paret , neque posse dissentire , si velit , sed velulinanime quoddam nihil opinino agere , mereque passive* ) lib. VilL c. ii »