L I B. ARBITRII. 129

nis lifoct quippe qui illam et abjicere potest; neque ta-

: txtntu, men sine gratia Dei se movere ad iustitiam co-

mtits^ ram illo libera sua voluntate possit. Unde inaimijjv sacris literis cum dicitur : convertimini ad me etnis i»5 tga convertar ad vos, libertatis nostrae admonemur;

inkfca; et cum respondemus : converte nos Domine ad te,ri et convertemur, Dei nos gratia proveniri confitemur . “

n,mnf, ntßtpluornte.

C A P V T IX.

De statu natura pura, et gratia, a Deo obtinenda,

atque suppliciter exoranda .

Supersederem omnino de flatus naturae puraepossibilitate (quam tamen scholastici theologi

olim asseveraverunt plerique omnes ) mentionem

6 , 1 iniicere. Ecquis enim sum ego, qui, cum Deusex infinitis mundis possibilibus potuerit selec-

^ Cr! tionem facere, determinare ausim, quid in hoc

HMlA® - - • 1 • 1 • ,

puncto universi, totius dico mundi, orbe terra-

qaa ralL q aeo } de uno genere hominum facere potuerit

’f’f omnipotens et sapientissimum Numen? Una

enisexG' rat i Qj cur in principiis theologias mysticae men-

codk* tionem huius alias curiosae potius quam utilis

nem sfc quaestionis fecerim , fuerat effrons Baii propo-

ldo,^ gitio a summa sede inter alias eiusdem farinae

ominis p« confixa, integritatem scilicet primae creationis

Aornos* non fuisse indebitam humante natune exalta tio-

I