v M

tomen ne;ansenistia'QMS pjij

iones infc.meditati®gelii, patir;atum os:troci ani:ac vexatoi:hm mst hmm.ubi mliis. üßtmsi; tt PMlia epkoit,mtc!r.

m a Christiiribus Pns:rabendo, hlicberianmdatas fea huius pä

, fllCCts?’US MUIlS

idit a

MOLI M I N A. 167

suo acceptam potestatem, Quesnellus vero,quo se cum suis extra teii iactum tutum ponat,ut iam supra notavi, arcendi a communioneEcclesiae potestatem penes Ecclesiam seu popu-lum reponit, exercitium autem apud primospastores non aliter relinquit, quam ex consensusaltem prasumto totius corporis, ut habet proposi-tio ex damnatis nonagesima. Quo vero sibi suis-que omnem non solum securitatem obstinaciaepraestet, verum etiam meritum conciliet ac glo-riam in Ecclesiae auctoritate ac unitate ipsa pro-scindenda, ulterius sciscit, quod prop. 92, estdamnatum: Pati potius in pace excommunicationem,et anathema itiiustum , quam prodere veritatem , estimitari S. Paulum tantum abest, ut sit erigere secontra auctoritatem, aut scindere unitatem. Quodquid aliud est, quam pulvinar diaboli auctorislucresum, atque pertinaciae omnis haereticae asy-lum , ad eludendam eliminandamque omnemEcclesiae circa sacratissimum depositum fideiapostolis et eorum successoribus commissum ,auctoritatem, unitatemque, quae prima est Ec-clesiae nota, profligandam ?

Qui Jansenii contestationem , Augustinumsuum Ecclesiae Romanae iudicio submittentis ,susque deque habuerunt eius sectatores, Ques-nelli econtra, dominationem spernenti« , maie.