I

vitmit :(ji'“‘»i&ßlll.

fi3n mlim'irfimitb

< ‘!‘M Mf«^i,t(rr<t(Ss

1 1 fomktdmMmiiDmm‘is um d tu-

i mfmmHtm

nili: mim'

hmint'M'

Unm jWicivil«*

wm i j»»

fe

CARMINUM LIB. I. *$

Stet circum , vitasqiie extremo in limite claudat;Non tamen ex animo , gemitor fiducia celsitUlla tui. Longe obfcoesx pistricis ab alvoClamantem exaudis; imiquc e faucibus OrciEluctata moras omnes vox fertur Olympo.

Heu ! quianam tanto voluisti perdere fumtuVilem animaipelagiq; immensam advolvere mole.Undasque fluctusque seros & flumina salsisInterfusa vadis ; tot in unum armare procellgsRex invicte caput placuit ! sic notus Ion as ?

Et nunc ille tamen superis exclusus ab oris ,Afpcctuque tuo , stellantia visere templaSperat adhuc. Rapido pontus circumtonet xstu:Obsidatque viam vallo prartenta sonantiTempestas : rupes, xterna repagula, & altosImponat tellus montes, ne qua fuga captumExpediat : tamen hanc vitam , te Patre , tueborEt spes illa animum memorem sub nocte profundaSolatur , sacras fore rursum ut sistar ad axiesDamnatus voti , promistaque munera solvam.Non hi sacrilegis mores, quos vana fefellit ^Reliigio. Mundi auctorem , fontemque bonorumIngrati abjiciunt: nec eos prxrepta tonantiDona pudet limo genitis apponere divis.

Me vero juvat I faci dum folennia fena,

Sacra tibi, & grato cum carmine dicere laudes.

Mota Dei pietas precibusque & supplice fletu,Occultis piscem stimulis induxit ; at illeAcceptum revomens immani pectore vatem,

Eidus depositi > molli projecit arena.

Cui rursum mundi rector placidiflimus insit;

I, pete festinus Niniven , urbique fuperbteNunc tandem ferre imperia, ultricesque mementoIntentare iras > popnlifque instantia fata.

Ille memor , nil jam domino parere moratur,Acceleratq; gradum. Nec longum tempus,Ze altos

C