yi JO. COMMIRII

Oscula dum nato pater, gtcrniscjue vici (TunSuspirant flammis ambo «St complexibus bretentUnanimes , vitX lastum immortalis honore,Rerumque imperio & communi numine donant.Illum cura movet tanti justissima partus :

Ab ! ne tartarea: virgo fuligine tabisAffletur, patriumque trahat cum fanguineVirus.Nam meminit furvi ut quondä dominator Averni,Invidia diroque nocendi accensus amore»Edenis furtim felici irrepserat horto :l*ti ubi per virides lucos & florea regnaTerpetuo vitam ducebant vere parentes.

Ut colubri in formam subito se vertit & oraLubricus : utque levi gliscens per gramina lapfqpArboris incubuit ramis, qua; sola beatoFrondebat saltu radiantibus aurea pomis,

Kic sedenim carpsisse nefas, & frangere morsu.

Si facerent, sontes mors dura manebat. At illeArtibus instructus stygiis & fraude maligna,Uxorem aggreditur; fasti ue immortale recondiSeufufque acthereos fructu mentitur in illo;

Et varios fallax simulando prasdicat usus.

Utque dolos cursu sensit procedere lastoImprobus, ore suo decerpit ab arbore pomum,

Tartarcam inspirans animam > caecifquc venen aMoifibus insinuans. Simul Eva; porrigit, Eva:Jam dubia;, jam fatali dulcedine victas:

Urget enim furor, & promissa; gloria sortis.

Illa dei jussus , propriamque oblita salutemDente inhians avido malum lacrymabile figit,

Et trepidum firmat repetito crimine pectus, »Nec faris est petiisse, virum ni perdita conjuxAdvocer in partem sceleris , societque periclo.

Immemor heu ! victusque animi exitiabile munusAccipit, infandoque uxorius appetit ore.

Nec mora continuograssatur in intima pestis,