( 9 70. COMMIRII J

Quis signum intulerit , paucis ab origine prima JExpediam. Cum fatali de puppe Noachus , <

Elatos relliquias undarum & vindicis iraeIn partem» quam fors sua cuiq; ferebat habendam,Mitteret, atque in tres totum describeret orbem:Diciturjapetum , quo patri carior alterNon fuit > his ultro compellavisse , futuraVaticinans. Nate auspiciis exorte secundis,

Cui pingues superi terras feliciaque arvaEuropae, & montes argento auroque tumentes,Necnon & sobolem spondent, quae sidera famaVincat, & innumeras tumidi maris ^quet arenas;Aspicis ut quacumque ingens protenditur orbisTerrigenum stirpem letalibus hauserit undisOffensus genitor. Tot quondam ex millibus octoVix animae superant, sevi spes sola futuri,

Quas tristi exitio & communi funere traxitIncolumes. Menti hunc pietas subjecit amorem,Rapsuraequeolim coelo reverentia prolis,

Innuba quam mater parier, mea maxima cura,

Nuuc tu, nate,fidem hanc animis servare memeto:Inque tuos fac ut vigeat transmissa nepotes.

Ac ne quem capiant tantarum obliviarerum;

Hoc signum, signumque manu fatale retexit,

Quod deus ipse mihi supera demisit ab arce >

Quum nova sancirer conceptis fccdera ve:bis >Munus habe : ac tanto credas cum pignore censusAccipere immensos, duraturumque favoremNuminis. Fatredes eadem fortuna sequetur.Virgineam effigiem quisquis servare nepotumDignus erit, raptos nnnqua ille queretur honores,Eque sacra regni pendebit imagine fatum.

Accipit Iapetus gaudens > mcritastjue parentiPersolvit graves. Nec vero illusa sides estEventis.Tumidi tanto duce marmoris $stus,.Ventorumque minas, syrtesq; & naufraga saxa

Exupcrans,