7 * JO. COMMIRII

Mihi, tibiqut ? Nat. Si quid evaleant preces,'Supplicia, lacrymat. Grat. Vincitis: dedo mannt.Amplectere foror. Nat. Vile mancipium voca.

SCENA TERTIA.

Amor- Parthenius. Gratia. Natura.'

Amor. O grata amoris vincula ! 6pulchra vicem!Ut voslubens certatim in amplexus piosOsCulaque ruere cerno ! NohishtecdeusProdigia fecit: pace dum vestra decusCumulare certat virginis , diva St duasSociare in una quanit. An melior potestVestrae esse fidei tessera, aut vinclum arctiusUtriusque, quam si virgo permixtas opesIn se recondat ? maxima ut detis, tamenMajora meruit. Nat. Nulla me retinet mora.Grat. Membra ergo finge digna venturo hospiteAnimique regnatoris atqualem manuExtrue magistra regiam. Heroum fluensPer mille venas sanguis, & totidem ducumIntinctus ostro; fontis & per me fuiPrimo nitori redditus , pulchrae tibiMateria catmentumquelit molis, foror.

Tacquod neges fecisse, cum cernes, opus.

Nos animus ipse poscit. O quanta deumSibi portione dividet ! nunquam halituSe largiore pectori humano indiditVita: creator. Oris huic omnem faeriAfflabit auram, spiritu & toto imbuet,

«Amaror operis prodigus. Non sic faceMicat e corusca radius, St Phoebo gravisDispellit umbras ; solis invisi ut jubarMens purarefciet. Triadis immensum diem,

Et opaca luce spatia penetrabit, sinu