Buch 
Ioannis Commirii e Societate Iesu Carminum libri tres : ad celsissimum principem Ferdinandum episcopum monasteriensem Paderbornensem, &c
JPEG-Download
 

14» JO. COMMIR1I

Este vides,fluctus irä infervescere credis ,

Atque metu trepidas ? Non induit ira coloremHunc iliis, sed amor : mecum pallescere discuntIpsi etiam, & curas fluctus imitantur heriles.

Quem fugis, ille tarne multas quoq; n ai'ad as urit,Ntc forma indecores, nec quas te judice amareSit pudor est Cyane > netum tibi nomesl,in illis.Satpe imhi Cyane dotales obtulit undas :

Sa:pe mihi dixi; : thalamo pulcherrime nostro ,Dum calor est,libeat requiescere.Molli amaranthoPictus erat ihalamus ferrugineisque hyacinthis;Et gravis arstus erat, & eram desessus eundo :Sustinui Cyane prseter tamen ire relicta.

Illa aspernanti tristissima qujeque precatur :

Et valuisse preces sensi miser. Ecce ferentiPer solaplana pedem, pronaque in valle ruentiOccurrit saxis pendentibus horrida rupes.

Ut vidi, ut tremui > ut ripa; conterritus h^si !Nam neque jam retro vestigia ferre licebat:

Nec, si etiam possem > sineret furor. Invia amantiNulla via est : crevere animi crescentibus undis.Jam rupem super aslurgit proruptus aquae mons,Diluviemque minatur : at illa immota solo stat.

Ipse ut erafn pr^ceps saltu me immitto per auras:Atque cadentem ingens sequitur fragor. Unda re-sultat

Pumicibus scabris illisa, iterumque relabensCogit sidere htimmum. Patet atro limes hiatu:Meque rapit torto cum vortice, fertq; sub umbras,Vos testor stygii, pallentia numina, manes:Immemor ipse mei, sed non oblitus amorum,Callirhoen media formosam in nocte vocavi;Cailirhoeque vale , vale o pulcherrima, dixi.Callirhoen ^Turdo retulerunt murmure valles.

Inde tamen rupta redeo tellure sub auras,sive fo*t pietas } scu, quodieor, ira deorum-: