CARMINUM L I B. III. r6-

Ptssferre bifrons Janus hinc voluit suas ,

Dciquc vultus hospitis :

Longum ur manerer sasculi cognominisImpressa in auro gloria.

Per ora regum deinde , perque CarsarutaSuperbus ivi stemmata;

Sua quos olympo flammeis virtus rotisEvexit acfecitdeos.

Sic destinatam Ferdinando bracteam

Fata excolebant provida ;

Sic dedicabant. Ut pedo dignus forem,

Tot ferre sceptra debui.

P. O te beatum, numme ! cui formam viriSimulare coelestis datum,

Et Varicante par tiara: parvuloIn orbe complecti caput.

Necte caminis , credo, deflagrantibusFluxisse toties poenitet ;

Nec pertuliife ferreas Brontis manus ,

Et malleos Steropis graves.

N. Dolcantne vero, qua: mihi itnmensumdecq#Pretiumque tulerint > vuhiera l

Hac scilicet pensantur incudes bene ,

Flammisque stridentes lacus,

Mercedc. Cari ferre vultum principis,

Constare caro par fuit.

P. Ergo alia > numme , ia ora te verti nefasAliud ve nomen indui.

Lamna illa fugiat Ctefarum effigies pati,

Qua: Ferdinando serviit.

N. Et tu memento , qua decet , munus fideServare amici praslulis :

Suscepta necenimsponte paupertas vc;ac JSacra: esse custodem rei.