CARMINUM LIB.III. 197

Sub prima vit* limina noxioMentes veneno tingere callidi ;

Doctoque defunctum duello

Mille caput redimire lauris :

Seu garrientum , non levioribusModis, retractas carmina aedonum ,

Irasque, amandos & furores,

Cantibus & mediis relictosNon indecoro funere spiritus ,

Vocemque vel post fata superstitem :

Tu fabulosi vincis Orphei ,

judice me , teneros lepores.Quanquam ille blandus tigribus asperisMollire tacta pectora barbito:

Virisque praereptos canendo ,

Cautibus ingenerare sensus.

Et me eruditi gloria carminis,

H allate , mulcet: me juvat aviosTentare Musarum recessus,

Te docilem moderante gressum.Quod si haud recusas me juvenem senexDixisse amicum ; pectore si sacroAdmittis : immortale nectar

Ducere cum superis videbor.

AD SANTOLIVM

VICTORINUM.

JE terna ejfe pramia poetam qmLatmescribunt •

ODE X r 1 I /.

O n > si carmina GallicisApte juncta modis, ingeni & artium