CARMINUM MIB. III.’

Felix vulnere si tamenTantillo monitus, praecipiti caputFracturam tibi pondereMature fugias. Hesperio licetSublimis folio ferasI n centum populos jura , nec unicusOrbis te dominum colat ;laeli degeneres : ni spatiosiusRegnare ambitio, & suasFar quadisse decus certet origini.

Vili* culmina sordidaeMirari pudeat , quem socium deusjEterni vocat impeti,

Bt sperare jubet sidereas domos :

Quo non pauperies gravis,

Non furum insidiae, flammavc CaesarumFormidata palatiis,

Non Martis penetrat barbarici furor :

Sed castis opulentiaFlorens deliciis , & bona faustitas,

Et pax laetitiae foror,

Mansurifque fruens gloria honoribus»Et sincerus amor > chorumImmortalem agitint non sine gratiis»Hanc, L*li, pete regiam >

Oblitus tuguri cui miser incubas rEt Divum propera genus»

Sceptrum deposito sumere sarculo»

aoi

1.1