io« JO. COMMIRII

Et dubiam, celeremque humano pectore labi,Non polle morum perdere innocentiam 1Quam dulce est fine nube ipsum depredere verum,Mundique causas fonte mirari in luo;i/Etelnamque sitim seterno restinguere potuSese fruendum largientis numinis !

Hic legere , inque uno fas omnia discere verbo.

Et quod librorum tot mihi volumina,

Tot fando nunquam potuere evolvere linguas >Sine voce reserat eloquens silentium.Discendi labor omnis abest : infusaque mentiOblivionem non timet scientia.

Cumque olim innumeris confuderit ora loquelisMortalium audax scandere in coelum furor;

. Sermo unus placuit superis, & foedere pulchroConjungit idem pectora & linguas amor.

Hic & Concilia & coetus spectare piorumMeoadsidentem Labbeodemum licet ;

Et conjuratos Christum defendere patres :

Seu voce dimicandum & ardenti stilo ,

Sive fides sparso fuit obsignanda cruore.

Hos multiformis error, & foedam aspici<H*refis obvelans faciem , gremiumque parentisDiscerpere atrox schisma , pellaci & manuJucundum novitas docilis miscere venenum,

Horrent, metuque sub Styga occultant caput.'Me quoque pars tanti spectat nonnulla triumphi:

Calamoque & ore vindicasse coelites,

Ingens nunc pretium,mercesque referturolympo,*Vati rependit Vechiusgrates fuojAtque immortales dat circum tempora lauros,Sacro coronam delibutam sanguine.

Auratisque adeo tecum, Francisce , quadrigis ,Memor dicati ctrminis , solem superStellarumque domos laetantem tollis: AverniSeu cum revisis Japoneai ereptum jugo,