CARMINUM LIB. III. 149XVI.

AD ANTONIUM

VERJUSIUM S. L

Quod nummus , quem cels princeps Ferdi-nandus Paderbornenfts Episcopus nobis mu-neri miserat , non ejset ejus impressus effigie«

D Icibam : longo tandem post temporenummus,

Divini assimulans principis ora, venit.

Aure« ille mihi rutilo cernetur in auro,

Materia format conveniente suat.

Jamque tenere manu,jamque oscula ferre videbartCumque absente loqui sepe suasit amor.

Quin & blanditias Lc.dulcia carmina dixi,Indulgens studio credulus ipse meo.

Heu spes deceptas , At inania somnia vasum !

Iu proprias fraudes ingeniosus eram.Nummus adest; nec cara ntihi fert principis ora.

Verjusi, hunc pondus credis habere suum?

Et nunc vota pudor premit improba. Sed, puto,sentis

Quod suffusa negat charta rubore loqui'.XVII.

AD EUNDEM

CELSISSIMUM PRINCIPEM

F E R D INA N D V M.

Pro altero numismate ad nos mtffio.-

V Ota suos habuere deos : suffusa pudore

Que charta erubuit poscere, num mus adest.