De Ethntc. if

tivärn ad fe adduciquod dum ipsa prsestareprae humilitate recusat , Regina seipsam adcaptiva; cellulam deferri jubet. Illa, qu&dChristo Salvatori suo confideret, & ejus be-nignitatis testimonium jam nuper accepisset ,Reginam similiter, ut non ita pridem parvu-lum illum, supra cilicium suum locat, Chri-stum que invocans, post fusas preces,sanam 8Calacrem facit exurgere; simulquc docet,Chri-stum esse Deum, Summi Dei Filium , qui eihanc salutem contulerit. Sciret proinde eumsuae incolumitatis Authorem, qui Sc Regibusregna distribueret, & mortalibus vitam daret.Tum iliacum Itetitia domum regressa »maritocausam tam subitae sanitatis percontanti, remuniversam aperuit. Censuit ille mulieri tamproficua; munera esse deserenda: sed Regina,horum, inquit, 6 Rex, nihil captiva dignatur;aurum despicit ipsa , respultque argentum,jejunio quasi cibo pascitur. Hoc solum elmuneris grati dabimus, fi eum , qui me, illainvocante, sanitati reddidit, Christum Domi-num colamus.

Ad hoc, tunc Rex segnior fuit; quamvis abuxore saepius commoneretur, rem tamen dif-ferre non dubitavit : usque dum quadam dicaccidit, ur eoinfylvis venante , cum comiti«busfuis, densissimis tenebris obscuraretur c®-lum,&nemini omnium, velutisi lumine captiessent, depubiica via constarer, Aliis alid,&