t6i r.äf. xv.

Interfuerat ille Oppugnationi infelici Budensi;ubi gravioris saxi jactu vulnus non contem-nendum acceperat; ex quo & obiit. Oppa viamcurandae valetudinis gratia, ad hyberna delap-sus, inter prima habuit, ne quis Religiosorum,ac praesertim Jesuitarum ad eum aditum nan-cisceretur ; quem per excubias specialibus da-tis mandatis omnino pratclusum voluit. Etfuit,ut omnibus per tredecim hebdomades,quacunque ratione qutesitus accessus negare-tur. Verum cum morbi vis ingravescerer,qui-dam de Societate JESU Sacerdos, periculumfecit; annon sub Medici, & curandae valetudi-nis specie aditus pateret. Et cessit res felicius,quam sperabatur. Post curas valetudinis, adcuram anima: per occasionem descensum; eaDEI miserantis benignitate $ quam kollegia-les tum vel maximi precibus pro hacresi infe-cto urgebant,ut discussis nebulis,& mendaciis,qua; adversum Catholicos ejus animum inse-derant, manus dederit »accito, cito confiteri,atque sacram Eucharistiam, quod a morte pro-pe abesset, sumere voluerit. Quibus intermaxima pietatis indicia peractis, Sacerdoti ve-lut nescio quid in aurem locuturus , amicumosculum fixit, immortales agens gratias, quodse ad viam rectam reduxisset. Tum multiscum sacra Christi Crucifixi effigie deliciatus,extremum ungi ultro petiit, hac adjecta clau-sula, ut Sacerdos universa dare pronuuciaret;