1 ?

. Demonßrata. Pars I.

,> titium , eo quod cuncta non nisi a sola„ gratia efficace pendcant, cui resilti neque-„ at; alias vero, quicunque tandem ad im*„ plenda DEI mandata conatus exorantur ,„ eorum tamen aliqua servatu sint impolli-„ bilia, imo gratia desit > qua siant possibilia.,, Ad quid ergo Redemptor aliquis ? ad quid„ Sacramenta ? ad quid omnia iliaconsiliaEvan-„ gelica? quidquid agatur a nobis , salva bi-,, mur, aut damnabimur, prout DEO placuerit»

„ Verum cum conscientiarum directo-„ res , & moderatores ( disserebat eorum„ unus) non tum facile, & teque circum-„ veniri possint, ac Catholici quidam debi-„ lis ac simplicis animi; cumque hi ipsi ,j, quando ejusmodi dogmata audient, ad„ eosdem forte directores , qui objectos„ hos laqueos & nodos dissolvant, perfugi-„ um habituri sint; plane necesse est* ut &,, hoc incommodum preeeaveatur. Mox au-„ tem necessaria; illi cautionis adhibendas„ negotium in se suscepit congregatorum„ alter & opportunum se remedium allatu-„ rum pollicitus est, quod in eo positum esi-„ sct , ut ad tollendam, vel certe inrninu-„ endam directorum conscientia; existima-,, tionem & authoritatem, eorum directio-„ nem exhiberet, solius lucri proprii stu-,, diofam, seu totaliter interessatam.

„ Sed non minus advertit etiam ipsos,, Capitis Ecdesiie oppugnandi necessitas ;„ quamobrem , quia Romanus Pontifex in re-bus