Demd’nßvatct . Pars IV. 459

dilexit me , & 1 fern et ipsum tradidit pro me.Atqui hunc in modum mysterium Incarnatio-nis reddere inutile, an non tantundem est»ac illud negare ? Nempe hodierni Jansenistaead fabulas non ablegant hoc mysterium! atquamvis in hanc blalphemiam non erumpant,num ideo vestigia non premunt, ac consiliasequuntur patrum suorum ? num in illorumsystemate exequendo non summa contentioneelaborant, dum ad locum , ad quem addu-ctam scimus, impietatem suam contra JEfhrnChristum provehunt? Potestne Christianussine horrore ac fremitu audire Tournesium deJEfu Christo loquentem , veluti de puro ho-mine , instar aliorum errori obnoxio, qui(y) nescius, quid consilii capiat, deliberat ,& postquam per errorem aliquid statuit » secorrigit ? Num ita loquerentur Jansenisttede Deo-homine» si fe pro iis gererent, qui deejus divinitate rite convicti essent?

An non alias Factionis * * scriptor , qutnomen suum ignorari voluit, eo petulanriseac furoris progressus est, ut ipsam divini no-stri Magistri doctrinam criminaretur » aesi !te-missum ac molliorem Theologum ageret,dum in amoenissima de filio prodigo parabola »

eam

(y) Is ( Fi'ius DEI) dtlibtrahat , num S se supplican-dum eilet Patri, ut se moriendi lege solveret; & sor-te etiam reipfe supplicavit ; at se mox corrigi bat.Ann. Christian, Tom, 4, pag, Z6F. Edit, apud Jostet

1683.

(*) P, de Cluoy ex Oratorio,