47 »

Appendix Tomi L

„ Certum est, Domine, quicquid contra„ sentias , librum hunc praecipue id velle ,„ ut antiqua pcei.itentia tanquam ad redin-„tegrandam cum DEO gratiam necessaria„ in usum revocetur ; & ideo, quantumcum-,, que libri Author , priscam hanc diseipli*,, nam ceu meliorem duritaxat & utiliorem„ a se proponi, interdum fingat ac simulet,„ explorata tamen res est, quod eam nece se„ seriam esse decernat; quandoquidem illam„ in toto libro ceu grandem religionis no-„strae veritatem , ceu morem ab Apostolis„ac tota Ecclesia per 12 fecula usurpatum,„ceu traditionem nulli variationi obnoxiam,„ ceu formam a JEsu Christo institutam re-„ praesentat, atque illud identidem repetit,„religione se teneri , ut illam tdeatur ac„ conservet , & continuo illis dicam Icri-„ bat, qui huic suo eandem renovandi con-„ filio obstrepere, ac refragari ausit. Ex al-„ tera autem parte palam & diserte docet,„ olim non aliam cuicunque peccatorum„ mortalium generi constitutam fuisse poeni-„ tentiam,, quam publicam , id quod li-„ quet ex Part. II. cap. Ubi pro certo„ affirmat , nullum in antiquis Eatribus,„ & praesertim in Tertulliano, alterius, quam„ poenitentiae publicae vestigium extare, in„ qua Ecclesia potestate clavium luarum use„ fuisset: ex qua doctrina perlpicue ,confici*„tur, Arnaldum animo destinatum habere,

„ poeni-