484

appendix Tomi I.

S. Caroli Borrömari. Sed singula refellit Vm-centius, & imprimis non permiscendam esis,ait, disciplinam Ecclesiasticam cum immode-rationis vitio, utpote quu ab omnibus re-prehenderetur : male sentire & loqui, quipnetermissum poenitentiae Arnaldinae usum lan-quida; cujusdam remissionis arguit, quam Ec-clesia invita & asgro animo toleraret .* moriOrientis, de quo tamen nulla certa fides essetac notitia, opponit comprobatam s summoPontifice a^que omnibus Episcopis, in par-ticipandis Sacramentis, totius Europse con-suetudmem, finita confessione absolvendi poe-nitentem » nec subeundi poenitentiam publi-cam , nisi pro peccatis publicis, quam tamenconsuetudinem ArnaldUs criminaretur ac dam-naret : fore autem ccecitatem illius non fe-rendam , qui in tanti momenti re fabricatamsuomet sibi ir genio ab homine juvene ideam( nam Arnaldum, cum scriberet, nullo usiiatque experientia in regendis conscientiisfu'sse ) universali totius Christiani orbis con-suetudini anteferret : Poenitentiam publicamin Germania ( fi quidem ad tempora usqueLutheri constitisse verum sit) non potuiileesse, nisi pro peccatis publicis, cui utique,ut in veterem possessionem restitueretur, ne-mo repugnaret; cum ipsum Concilium Tri-dentinum illam instaurari diserte praecipiat:Sanctionem S, Ignatii nihil prorsus commune,

nihil