Demonstrata. Pars V*.

17

„ Optima Petronilla, Tristani suggerente Ca-„ musio verba lünt , urinam ad hoc cor meum„ pervadere, & in eo inspicere posses laborem„ manuum tuarum, puta, pulcherrimos cogi-tationum ac desideriorum flores, qui ex do-,, tium ac virtutum tuarum contuitu enascun-„ tur j crescent illi, ut spero, & dulces fructus„ ferent, nisi fastidium & inclemens cordis„ tui frigus spem & expectationem meam in„ herba enecet. „ Htec sunt postrema verbalongi & salacis alloquii, quo frigidus hic & in-sui Ius amasius lenocinatur puella;, quam de-perit.

Nemo autem petat, aut expectet a me,ut profundius me immittam sordibus, quibusCamusiani iibri referti furat, iis que prolixe &fingiilatim enumerandis diutius immorer. Utlegitimam de iis formam concipiamus animo,id unum dixisse sufficiat, fuisse, Camusio adhucvivente, qui (r ) ea , qute hic de procantiumamoribus ac lenociniis tradit, cum Ovidianaarte amandi contulit, & comparatis inter seutriüsque verbis ac locis, perspicue ostendit,omnia, quat illiberaliora ac soediora extarentapud Ovidium, Episcopum Bellicensem inamatorias soas Fabulas transtulisse. Cumvero ex abundantia cordis loquatur 6s,Inum homo ejusmodi, cujus cor tanto era-no ac sordibus scatet , vel ex hoc solocapite , probe dignus non ess, ut in con-spirationem , pro substituendo in locum Evan-no/.//. _(B)_ gelii

(r) Memorabili* colloquia Hermodori, Pare, U, üb, z.

«olloq, 4.