Dmmstrata . Pan VI.

425

Et pervicaces id genus hceretici sicani-nio comparati esse videri possunt, ut ingenuaac vera, qua; filios deceat, docilitate deci-sionibus Concilii» a quo errores suos damna-tos videbunt, morigeros se ac obnoxios prae-'beant? Num injuriam ipsis facimus, si augu-remur , etiam huic Concisio obstinata animipontentione adversaturos esse ? Aut quodnamdenique , si etiam se opponant Concilio, ma-jus in se netas suscipient, quam quod jam con-scivere , cum ultimae Constitutioni tam prarTfracte & impudenter refragati sunt ? Ex mo-do , quo haze Constitutio recepta est, intel-ligimus, Jan seni linum a tota Ecclesia dispersede harresi postulatum ac condemnatum esse :jam vero dogma fidei est, Ecclesiam dispersamteque, ac in concilio collectam , errare nonposse, & propterea illius doctrinam Fidelibus,non minus esse normam fidei , quam est do-ctrina maxime legitimi Concilii Oecum, erste!itaque nostri Novatores contra hoc Ecclesia;dispersie judicium rebelles, novam sua in pr Le-sens contumacia accesITonem non facient, cumcontra Concilii decisiones turbas & seditionesconcitabunt: novum duntaxat sute in hac per-vicacia perseverantia; exemplum edent. Ergo,obstinatus ab integro , & quod superat , sarcu-lo ipsorum animus nos sperare non sinit, quod)vel minimum submissionis erga Concili-um , ad quod appellarunt,argumen-tum prarbkari sint.