Vindicioh, 47?

mihi fmgtii Arnald? discipulo, Vel rantillnm(discedere ab exemplari meo , ab hoc exem-plari adeo pleno & perfecto. Ad hoc, mi'Domine , revera non habeo , quod reponam,aut quo pacto ex impedito hoc negotio te ex*pediam s cögita & recogita ipse $ excogitabisaliquam te extricandi viam : vis ingenii (*)in juvenibus rationes suggerit sepradtandi in-demnes, quas maturi annis nunquam sibi co-gitatione fingerent.

Forsitan difficile tibi accidet, Sc vis fa-cienda erit animo, ut alterum, quod jam ti-bi ob oculos pono , vitium emendes ; At &hoc necessario corrigendum tibi est ; alioquipericulo te committis * ut homo existimerisnullius decori & compositi ad cequitatem ani-mi ; & Responsum , quod a te expectamus »eandem cum primo sortem subiret ; nempelegi indignum censeretur.« Loquor autemde frequentibus tuis digressionibus & incur Jsionibus contra Patres Jesuitas; Postquam exarbitratu ipse tuo pro certo statuisti, Autho*rem Aevitatis c fc. scripsisse authoribus & in-stigantibus his Patribus, de eorum Societateacervarim & singiliatim garris* quicquid ma-lorum in eam confinxere Authores* equoruminfamibus chartis tua haurire jussus es. Quo

autem

(*) Vide superiorem notam: Scriptorem octoEpistolarum juvenem esse credebat Authorssed, ut dictum, 6s annorum senex erat«