At»

as iitofiisoLliseccltais poc

rt/i/flli'copis ll

II GÜciMior«V

fitfäian J*JfmQUflS^'

Maurian* Lik 1 . 175

quidem, sed cascus, ac praeposterus impel-lebaczelus, quidam, quos occultior quae-piam causa, quam palam efferre pudor er-ae, aegre ferebant severioribus regulis coer-ceri populorum pietatem, cujus remissio-nem non frustra timebant. Hinc Mabil-lonij lucubratiuncula libellis aliquibus im-petita fuit, sed tam infeliciter, ut vix quis-quam legere dignatus sit. Alij, ut invidiam auctori conflarent, epistolam ad Roma-nas Inquisitionis tribunal detulerunt; necfelicius. Cum enim Mabillonius non ip-sum cultum sanctorum ignotorum repre-hendisset, sed abusum , qui aliquibus inlocis, praeter regulas a summis pontifici-bus constitutas , irreplerat; hunc eum iamodum excrevisse, qui ferri non deberet,ultro fassi sunt e Romanis doctiores. Quod& Mabillonius liquido ostendit in commo-nitoria epistola ad D. Claudium Estiennoc »procuratorem generalem congregationissancti Mauri in Curia Romana, super epi-stola de cultu sanctorum ignotorum.Quamcum legissent utrique congregationi, In-quisitionis & Indicis , praefecti Cardinales»& praelati, sibi admodum probari conte-stati sunt, virique doctissimi epistolam de

cultu