348 Hiblioth. 'Bened.iVt.

„ tcm, multitudinem, si praesertim alias mo,, in mendosis locis dissiderent. Nam pauci:„ conciliare solet veritas, quos salsitas dis- dam,9 , sidentes facit. Sicut autem mss. anti- acdifi„ quitatem ex scriptura & charactere per- inord„ speximus, ita ex constantia quadam in ,rt!is9) retinendis ijs loquendi modis, qui in , eunt,9 alijs exemplaribus ob singularitatem sie- , mut;,, pe mutati sunt, eorum probavimus sin- täte,s, ceritatem. Ad horum veritatem ita > ai,„ scrupulose expressimus omnia, ut ex tm„ ijs etiam verborum ordinem revocave- „ ties,qi„ rimus. Si quid vero castigatum quod , a\ttt„ non oportebat, nihil tamen ereptum „fo„ lectori: qui ad oram libri, quidquid in „ mi„ prioribus editionibus, quidquid in mfs. noti,» occurrit, quod alicujus momenti sic, , tiom„ pro libito (eligendum inveniet. , tenti:

,, Importuna quidem sunt, & ab au- ,pt ar,, ctore intentionem Lectoris nonnihil ab- s gta,„ ducunt notulae frequentes. Sed pleri- 3 n j r„ que rescire cupiunt, quo jure, quave ,f en f„ auctoritate mutatum sic, quod prius ob- M», tinebat: & nullus est, cui si placeant so-„ la auctoris verba, notas seorsum ab ijs e,, positas non sit liberum praeterire. Ita > ^», etiam ubi quaedam notata sunt, qua:

„ mi-