62

Ad,

ni verbo otioso, ut Dominus dicit(m), in ultimo Judicio reddendafit ratio, eo minus tunc a te delocutione ratio exigetur, quo nuncstudiosius & libentius silentium te-nueris. Ideo viri sancti, ut longeesse possent a verbis malis, obmu-tescunt nonnunquam, & silent abonis. Quia ut beatus Ambrosi-us , citö lutum colligit amnis exun-dans. Unde & praemisit: plures lo-quendo peccare vidi, vix tacendo,quemquam.

Anima. Fateor, bene & con-grue omnia dixisti. Jam multumper documenta tua, quae indoctaeram, instructa sum; quae desolataeram consolata sum ; qua: turbataeram sedata sum ; quae ponderosaeram , alleviata sura; quae tristiseram, laeta sum , quae pusillanimiseram laetata sum & exhilarata.

Jam vivo, quae prrns quodammo-do moriebar; jam curro & volo,quae prius vix repere poteram, velire; quae prius odio habui, jamdiligo , & quae prius tangere praeangustia nolebat anima mea , nunccibi mei sunt. Jam scio quommo-do carnis meae tentationibus pergratiam Dei debeo resistere. Jamrigorem capituli diligo. Jam Se-niorum praecepta libenter & obe-dienter amplector. Jam mihi sa-pit lex Claustri. Jam longa Psal-modia non displicet; jam opusmanuum approbo. Parsimoniaestudium laudo. Jam vigilias nonrespuo; jam magis Jacob simpli-citatem , quam Esau Venationemamo. Jam Clausuram Silentii, si-cut ipsam Salutis causam, & vita*portam honoro*

INCIPIT LIBER SECUNDUS.

Caput I.

Finis, quo motus in Religionem ingressus est Religiosus, ohejus, oculos pt rpetuo obversetur, diligenterque expendat,qui Deo in Professione voverit ?

jD atio. Quaeso te o anima mea, omnibus modis conare : ut in vitavide vocationem tuam ; totis & conversatione tua appareat pu-viribus insiste; omni studio insta: raintentio, Dei solius intuitu &

non

(w) Matth. 12. v. Z< 5 .