Qu.

494

vitio saepe saepius scaturientia. Se-cundo in vultus alacritate, quamaestos erigat, tristes consoletur.Tertio in verborum affabilitate,qua ad se venientes non absterreat,sed alliciat.

26. Fratrem igitur, qui exci-piendis hospiiibus, & pauperibuscurandis deputatus est . oportethabere alacritatem. festivitatem ,liberalitarem; Hos; itis enim animaerubescit & confunditur, si noncum excellentia declaratur gau-dium, abalienarurque si advertat,se illubenti animo suffipi. Paupe-rem vero, & inopem, qui multisindiget, ac multa petit, eleemo-synam amaro animo, ac facie te-trica elargiens , magis dejicies,quam refocillabis , nisi excellentihilaritate suspicionem illam sustu-leris . ostenderisque, quod magisgaudeas, quam tristeris, libentiusdes, quam accipias. Recte proinmonet sapiens: In omni dato hila-rem fac vultum tuum Eccles. 35. ia

luculentu m testem accedit os au-ream S. Joannes Chrysostomus,veras , inquit, etcemofijnce efl , ßcdare, ut gaudeat te dare. Non enimtam pauperibus , quam nobis prosu-mus , plura accipientes quam dantes,Homil. 33. ad pop. suffragio suoadstipuiatur. Nszianzenus, dumait : Beneficentia; gratia promptitu-dme geminatur : consentit S. Rasi-lius scribens: melior sermo, quemmunus. In Reg. sus. dist. 20. Nonigitur ciborum pondus, non men-sam sumptuosam. sed mentem hi-larem : non ministerium a nudisverbis, sed charitatem a puro, &sincero corde requirit Deus. Uti-nam baec legerent, haec sibi nota-rent non nulli officiales, qui adpreces miserorum, aures occlusastenent, ad Hospitum adventumexhorrescunt,pedem retrahunt! autpraesenti indignantur: qui fereperditum putant, quidquid in ho-spitalitatem , & pauperum curamimpenditur,, effunditur.

§. VI.

Hospitalitatis cultae emolumenta , neglectae damna.

27. Ingentes sane , & copiosiex hoc pio accharitativo Hospitesseque ac pauperes sublevandi ex-ercitio ipso, qui non mentitur,

Deo appromittente profluunssm-ctus, & tum in spiritu ilibus, tumin temporalibus emolumenta. No-sti mandatum a benigno numine

Judaeis